บันทึกโดย หยกมอญ
บันทึกประเภท กลอนสุภาพ
บันทึก ณ หอจำปี
บันทึกเมื่อ ๒๕ กันยายน ๒๕๕๑
บันทึกเกี่ยวกับ นาฬิกา, เพื่อน, หน้าที่
บันทึกนี้มีว่า....

นาฬิกา ปลุกทุกเช้า ตามหน้าที่
หาได้มี ปากเสียง บ่นเกียจคร้าน
แต่มนุษย์ ก็ชอบบ่น ว่ารำคาญ
อยากนอนนาน สักวัน ไม่ได้หรือไง

พอเดินช้า ก็บ่น นาฬิกาห่วย
ทำเราซวย ไม่ทันนัด เห็นแล้วไหม
คนเร่งรีบ บอกเวลาผิด เจ๊งบรรลัย
เสียงานใหญ่ พลาดไป เพราะนาฬิกา

พอวันหนึ่ง นาฬิกา ไม่มีถ่าน
ทุกสิ่งงาน พาลไม่ทำ ไม่มีค่า
ไม่ปลุกตื่น ไม่ทำการ บอกเวลา
จึงเห็นค่า นาฬิกา ในทันใด

นาฬิกา มันก็ไม่ ต่างจากเพื่อน
ที่คอยเตือน คอยบอกกล่าว แถลงไข
แต่เราเอง ที่รำคาญ มันเรื่อยไป
พอสิ้นไร จึงรู้ค่า ดั่งนาฬิกา